M

WADY WZROKU

Wady wzroku (fachowo: wady refrakcji), w skład których zaliczamy: krótkowzroczność, nadwzroczność, astygmatyzm dotyczą znacznej części populacji niezależnie od wieku, płci czy przynależności do grupy społecznej lub etnicznej.

Wada wzroku – jak często występuje?

Starczowzroczność presbiopia

U większości dzieci występuje nieznaczna nadwzroczność fizjologiczna, która jeśli nie powoduje zaburzeń widzenia obuocznego, nie wymaga stosowania korekcji optycznej.

Nadwzroczność dziecięca zanika do około 8 – 9r.ż. w wyniku procesu emmetropizacji i wzrostu gałki ocznej, który jest charakterystyczny dla tego okresu.

Jeśli chodzi o osoby dorosłe, najnowsze badania1 pokazują, że ponad połowa dorosłych Europejczyków obarczona jest znaczącą wadą refrakcji (krótkowzroczność ³ 0,75 dioptrii, nadwzroczność ³ 1,00 dioptria, astygmatyzm ³ 1,00 dioptria). Największy udział ma krótkowzroczność i przeważa nad nadwzrocznością głównie w grupie młodych dorosłych.

Prezbiopia, która jest funkcjonalną wadą układu wzrokowego dotyczy niemalże wszystkich osób po ukończeniu 40 r.ż.

Krótkowzroczność

bliskowzroczność

Głównym objawem występowania nieskorygowanej wady refrakcji jest zamazane widzenie, które w zależności od rodzaju wady będzie pojawiało się na różnych odległościach.

W krótkowzroczności nieostrość dotyczy głównie obserwacji przedmiotów dalekich i wraz ze wzrostem wady może przesuwać się także na odległości bliższe. Dzieje się tak, ponieważ krótkowzroczność spowodowana jest zbyt dużą mocą układu optycznego oka w porównaniu z długością gałki ocznej (krótkowzroczność refrakcyjna) lub zbyt długa gałką oczną w porównaniu z mocą optyczną oka (krótkowzroczność osiowa).

Korekcja optyczna krótkowzroczności możliwa jest poprzez zastosowanie soczewek ujemnych.

Częstą komplikacją towarzyszącą krótkowzroczności są zmiany występujące obrębie siatkówki oka. Dlatego bardzo ważnym elementem opieki nad pacjentem z krótkowzrocznością są regularne badania dna oka. Aby dowiedzieć się więcej na temat korekcji i przeciwdziałania progresji krótkowzroczności przeczytaj TUTAJ

Nadwzrocznośc

dalekowzroczność
nadwzrocznosc

W nadwzroczności moc układu optycznego oka jest zbyt mała w porównaniu do długości gałki ocznej (nadwzroczność refrakcyjna) lub gałka oczna jest zbyt krótka w porównaniu do mocy optycznej oka (nadwzroczność osiowa).

Początkowo nadwzroczność może powodować nieostre widzenie na odległościach bliskich i w miarę zwiększania wady wzroku i wieku pacjenta przenosić się na dalsze odległości.

Niewielka nadwzroczność zwłaszcza, u osób młodych, może przebiegać bez występowania nieostrego widzenia. Niewielkie wartości tej wady w młodym oku są równoważone poprzez napięcie akomodacji, czyli mechanizm odpowiedzialny za zwiększanie mocy soczewki wewnątrzgałkowej, który w przypadku nadwzroczności niweluje ewentualne dysproporcje mocy i długości gałki ocznej powodujące wadę wzroku.

Jednak nadmierne wykorzystywanie akomodacji może powodować typowe objawy astenopii, czyli reakcji układu wzrokowego na wzmożony wysiłek wzrokowy, objawiające się zmęczeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem okolicy oczu i spojówek, bólem oczu, a nawet bólem głowy występującym zwłaszcza po wysiłku wzrokowym.

W celu korekcji optycznej nadwzroczności stosuje się soczewki dodatnie. Aby dowiedzieć się więcej na temat mechanizmów towarzyszących nadwzroczności i metod korekcji przeczytaj TUTAJ

Astygmatyzm

niezborność oka

Astygmatyzm regularny, czyli najczęściej występujący, jest wynikiem zaburzonej symetrii obrotowej układu optycznego oka, która powoduje, że w oku można wyznaczyć dwa prostopadłe do siebie przekroje optyczne o maksymalnej i minimalnej mocy.

Astygmatyzm będzie powodował nieostre lub zniekształcone widzenie w całym zakresie odległości lub/oraz wyżej opisane objawy astenopii charakterystyczne dla nadwzroczności. Optycznie astygmatyzm koryguje się poprzez zastosowanie soczewek korekcyjnych z cylindrem.

Aby dowiedzieć się więcej na temat astygmatyzmu i metod jego korekcji przeczytaj TUTAJ

Presbiopia

starczowzroczność

Prezbiopia jest wynikiem fizjologicznego zmniejszania się amplitudy akomodacji, które związane jest z wiekiem. Początkowo objawia się ona zmęczeniem wzroku podczas pracy z bliska, trudnością w odczytywaniu małego druku na bliskiej odległości zwłaszcza wieczorem, oddalaniem czytanego tekstu w celu wyostrzenia obrazu.

Niekiedy pacjent może obserwować zamazane widzeniem na dalekich odległościach po dłuższym czytaniu lub pracy przed monitorem komputera. W celu wyeliminowania dolegliwości stosuje się dodatkową moc korekcyjną (okulary do czytania) do odległości bliskich.

Aby dowiedzieć się więcej na temat mechanizmu prezbiopii oraz metod korekcji i okularów progresywnych przeczytaj TUTAJ